Naar de inhoud

Dezelfde tekst, vier niveaus

Het begin van Alice in Wonderland van Lewis Carroll, door onze keten uit het Engels vertaald op elk van de vier niveaus. Ernaast een referentievertaling, met de hand gemaakt en nagelezen.

Originele tekst

Alice was beginning to get very tired of sitting by her sister on the bank, and of having nothing to do: once or twice she had peeped into the book her sister was reading, but it had no pictures or conversations in it, “and what is the use of a book,” thought Alice “without pictures or conversations?”

So she was considering in her own mind (as well as she could, for the hot day made her feel very sleepy and stupid), whether the pleasure of making a daisy-chain would be worth the trouble of getting up and picking the daisies, when suddenly a White Rabbit with pink eyes ran close by her.

There was nothing so very remarkable in that; nor did Alice think it so very much out of the way to hear the Rabbit say to itself, “Oh dear! Oh dear! I shall be late!” (when she thought it over afterwards, it occurred to her that she ought to have wondered at this, but at the time it all seemed quite natural); but when the Rabbit actually took a watch out of its waistcoat-pocket, and looked at it, and then hurried on, Alice started to her feet, for it flashed across her mind that she had never before seen a rabbit with either a waistcoat-pocket, or a watch to take out of it, and burning with curiosity, she ran across the field after it, and fortunately was just in time to see it pop down a large rabbit-hole under the hedge.

Lewis Carroll, Alice’s Adventures in Wonderland (1865), hoofdstuk I. Publiek domein.

Referentievertaling

Met de hand gemaakt en nagelezen, zonder machinevertaling.

Alice begon er schoon genoeg van te krijgen om naast haar zus op de oever te zitten en niets te doen te hebben: een keer of twee had ze in het boek gegluurd dat haar zus zat te lezen, maar er stonden geen plaatjes of gesprekken in, “en wat heb je nou aan een boek,” dacht Alice, “zonder plaatjes of gesprekken?”

Dus zat ze bij zichzelf te overleggen (zo goed als ze kon, want de warme dag maakte haar erg slaperig en suf) of het plezier van het rijgen van een madeliefjesketting wel opwoog tegen de moeite om op te staan en de madeliefjes te plukken, toen er opeens een Wit Konijn met roze ogen vlak langs haar heen rende.

Daar was niets zo heel bijzonders aan; en Alice vond het ook niet zo heel erg vreemd om het Konijn in zichzelf te horen zeggen: “O jee! O jee! Ik kom te laat!” (toen ze er later over nadacht, kwam het bij haar op dat ze zich hierover had moeten verbazen, maar op dat moment leek het allemaal heel natuurlijk); maar toen het Konijn werkelijk een horloge uit zijn vestzakje haalde, erop keek en zich daarna verder haastte, sprong Alice overeind, want het schoot haar door het hoofd dat ze nog nooit eerder een konijn had gezien met een vestzakje, of met een horloge om eruit te halen, en brandend van nieuwsgierigheid rende ze het over het veld achterna, en gelukkig was ze nog net op tijd om het in een groot konijnenhol onder de heg te zien wippen.

Basis

1 kruisnalezing

De automatische vertalingen van dit fragment worden voorbereid.

Kwaliteit

1 kruisnalezing

De automatische vertalingen van dit fragment worden voorbereid.

Premium

2 kruisnalezingen

De automatische vertalingen van dit fragment worden voorbereid.

Uitmuntend

2 kruisnalezingen

De automatische vertalingen van dit fragment worden voorbereid.

Gebruikte instellingen: trouw “Trouw”, namen aangepast aan de taal, dialoogtypografie van de doeltaal.

BestellenMijn prijs berekenenOfferte aanvragen